رفتارهای خود اسیبی به رفتار هایی گفته می شوند که فرد به صورت عمدی به بدنش اسیب می رساند مانند خودزنی، سو مصرف بیش از حد مواد و دارو ها. افراد به دلایل مختلفی به خود اسیب می رسانند. گاهی اوقات افراد در پاسخ به شرایط دشوار و افکار و احساسات دردناک این کار را می کنند. گاهی اوقات می خواهند زندگیشان را به شکلی تغییر دهند. دلایل و شدت رفتارهای خود اسیبی متفاوت است اما مهم است که تمام رفتارهای خود اسیبی جدی گرفته شوند. زیرا این رفتار ها می توانند پیامد های جدی برای رفاه و اینده ی فرد داشته باشند. هم چنین رفتار های خود اسیب رسان ممکن است نشانه ی این باشد که فرد با استرس ها و مشکلاتی در زندگی دست و پنجه نرم می کند.
رفتار های خود اسیبی نسبت به سایر روش های مقابله با استرس کم تر مفید هستند. این رفتار ها می توانند باعث اسیب دائمی به بدن شوند و خطر رفتارهای خود اسیبی دیگر و خودکشی را در اینده افزایش می دهد.
بسیاری از افراد جوان که رفتار های خود اسیبی دارند این موضوع را به کسی نمی گویند. انها ممکن است احساس تنهایی کنند اما کمک هایی می توانند بگیرند. اگر شما به والدینتان، معلمتان یا مشاورتان یا بزرگسال دیگری اعتماد دارید بهتر است که با انها در مورد رفتار های خود اسیبیتان صحبت کنید. صحبت در این باره می تواند فرصتی برای شما فراهم کند تا دلایل رفتار های خود اسیب رسانتان را بفهمید یا درک کنید. هم چنین این گفت و گو ممکن است به حل مشکلاتی که تجربه می کنید نیز کمک کند. برای مثال بعضی از نوجوانانی که به خودشان اسیب می زنند، در خانه مشکلاتی دارند یا فشار تحصیلی شدیدی احساس می کنند یا مورد قلدری واقع می شوند. این مشکلات را می توان به کمک دیگران حل و فصل کرد. همیشه کمک هایی در دسترس است. پزشک خانوادگیتان می تواند به شما کمک کند یا شما را به یک مشاوره، روانشناس یا روانپزشک ارجاع دهد. و شما می توانید در رابطه با رفتار های خود اسیبی و مشکل های دیگرتان با انها گفت و گو کنید. گفت و گو درباره ی رفتارهای خود اسیبی با یک فرد متخصص یا کسی که به او اعتماد دارید یک قدم مهم برای کاهش این رفتارها در اینده است.
اگر یکی از نزدیکان شما رفتارهای خود اسیب رسان دارد، بهتر است کاملا شفاف با او صحبت کنید. اگرچه ممکن است برای شما دشوار باشد که رفتار های خود اسیب رسانشان را درک کنید. اگر انها با شما در مورد رفتار های خود اسیب رسان صحبت کرده اند، احتمالا انها پذیرای کمک دیگران هستند. مهم است که به او قول ندهید که این رازشان را حفظ می کنید. چنین رازی مسئولیت بزرگی برای شماست. انتظار نمی رود که شما به تنهایی این مشکل را حل کنید. و کاملا درست است که از دیگران کمک بگیرید.
برای کمک به فردی که به خودش اسیب می زند، این قدم ها را بردارید:
از او بپرسید که ایا راحت است که این موضوع را با والدین، معلم، پزشک خانوادگی و یا مشاور در میان بگذارد یا خیر
به او پیشنهاد دهید که می توانید زمانی که می خواهد در رابطه با این موضوع با فردی مورد اعتماد صحبت کند او را همراهی می کنید
اگر احساس می کنید که فرد در معرض خطر جدی است، این موضوع را با یک بزرگسال مورد اعتماد در میان بگذارید. حتی اگر فردی که به خودش اسیب می رساند، کمک گرفتن را رد کند.
