علائم افسردگی

علائم افسردگی

تشخیص افسردگی بالینی، مبتنی بر ارزیابی و کاملاً سرراست است. یک بیمار زمانی معیارهای ICD برای یک دوره افسردگی را دارد که حداقل به مدت دو هفته، حداقل دو مورد از سه علامت اصلی (خلق و خوی غمگین مداوم؛ کاهش علاقه و لذت؛ و کاهش انرژی یا خستگی پس از حداقل تلاش) و حداقل دو مورد از هفت علامت ثانویه (کاهش تمرکز و توجه؛ احساس گناه و بی‌ارزشی؛ کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس؛ تغییرات اشتها و وزن؛ اختلالات خواب؛ افکار بدبینانه و نشخوار فکری؛ افکار خودکشی و اقدامات خودکشی) را تجربه کند.

تشخیص، سندرمی است و بر سه ویژگی متکی است: علائم باید تشخیص داده شوند و مدت زمان آنها باید به وضوح بیش از 2 هفته باشد و عملکرد اجتماعی، بین فردی و شغلی باید به طور منفی تحت تأثیر قرار گیرد.

ICD-10 

افسردگی را تحت کدهای زیر پوشش می‌دهد: 

F31، 

اختلال دوقطبی؛ 

F32،

 دوره افسردگی؛

 F33،

 اختلال افسردگی عودکننده؛ 

F34.1، 

دیستیمیا؛ و 

F06.3،

 اختلال خلقی ناشی از بیماری‌های عضوی.