آنچه باید در مورد افسردگی بدانید
اگر کودک یا نوجوانی پریشان یا اشفته رفتار می کند، بسیار مهم است که گفت و گوی ارام و با معنایی را با او شروع کنید. اگر شما فکر می کنید که ممکن است او دچار افسردگی شده باشد باید دنبال یک کمک تخصصی بگردید.
یک متخصص باید تشخیص افسردگی را تایید کند. یک متخصص باید تشخیص های افتراقی برای رفع مشکلات جسمانی مانند کم کاری تیروئید را رد کند. هم چنین متخصص باید احتمال وجود اختلال های روانپزشکی همراه با افسردگی را نیز در نظر بگیرد (مانند اختلالات اضطرابی).
پزشک های با تجربه می دانند که چگونه تمایل نوجوانان به احساس ناراحتی و احساس شرم در مورد نشانه های افسرگی را مدیریت کنند.
فقط پزشکان و متخصصان روانشناسی باید تشخیص افسردگی را تایید کنند اما مهم است که شما بدانید چگونه افسردگی را بشناسید.
تشخیص افسردگی یک قدم مهم در مقابله با ان است والدین، بستگان، دوستان و معلمان نقش مهمی در این فرایند دارند.
اما در چه مقطعی رفتار غیرعادی مشکل ساز می شود؟
اگر نشانه های افسردگی مختص به سن در طی یک دوره ی زمانی طولانی (چندین هفته یا چندین ماه) ادامه داشته باشد و نشانه ای از حرکت به سمت خلق عادی وجود نداشته باشد احتمالا فرد دچار افسردگی شده است. این مشکلات یا نشانه ها را نمی توان به تغییرات به هنجار ذهنی یا واکنش های موقت به استرس های بیرونی (شکست عاطفی یا سوگ) در نظر گرفت.
علاوه بر نشانه های مختص سن بستگان، دوستان و معلمان باید به نشانه های هشدار زیر نیز توجه کنند:
کناره گیری از تفریحات و فعالیت های معمول نوجوانی
افت تحصیلی شدید
تغییرات شدید در رفتار و ظاهر
فرار از خانه
سو مصرف مواد و الکل
انزوای خودخواسته از خانواده و همسالان
