بسته به موقعیت نوجوانی که در مقابلتان قرار دارد، ممکن است بتوانید اختلال افسردگی احتمالی را تشخیص دهید و دسترسی به مراقبت را تسهیل کنید. اگر نوجوان قبل از مراجعه به پزشک عمومی به شما نزدیک شود، شما میتوانید وضعیت فعلیاش را بررسی کنید و در مورد علائمی که ممکن است داشته باشد تاثیرگذار باشید. در صورت نیاز، میتوانید به خانواده و خود نوجوان پیشنهاد دهید که از پزشک عمومی وقت بگیرند. ممکن است نوجوان ترجیح دهد مستقیما به یک پزشک متخصص مانند روانپزشک کودکان یا روانپزشک بزرگسالان مراجعه کند. اگر نوجوان را تشویق کنید که برای تشخیص بالینی به متخصص مراجعه کند، میتوانید دسترسی او به مراقبت و کمک تخصصی را تسهیل کنید.
به عنوان یک معلم، وظیفه یا مسئولیتی برای ارائه درمان ندارید. اما در بررسی این موضوع که آیا کمک تخصصی همان چیزی است که نوجوان به آن نیاز دارد و میتواند برایش مفید باشد یا خیر، میتوانید نقش مهمی ایفا کنید. حمایت شما و روانشناس مدرسه از نوجوان بیشترین اهمیت را برای او دارد. اینکه بتوانید با یک شخص مورد اعتماد درد دل کنید، بسیار ارزشمند است.
تشخیص افسردگی
یک معلم در موقعیت منحصر به فردی در رابطه با دانشآموزان است و از طریق یک سوال غربالگری میتواند وضعیت فعلی دانشآموز را به دقت بررسی کند. این غربالگری میتواند بررسی کند که آیا نوجوان احساس ناراحتی میکند و شدت و طول آن ناراحتی چقدر است. با دقت گوش دادن، بسیار مهم است. فردِ علاقمندی که به دقت به صحبتهای یک فرد افسرده گوش میدهد و به نشانههای کلامی و غیر کلامی او توجه میکند، میتواند متوجه سه نوع مشکل و تغییر مختلف شود (کادر را ببینید):
علائم روانشناختی- تفکر، احساس، و انگیزه تحت تاثیر قرار میگیرند.
علائم فیزیکی- مانند سردرد، دلدرد، و کمردرد. گاهی افسردگی فقط به شکل علائم جسمی بروز میکند.
علائم رفتاری- این علائم مکررا از تعامل بین علائم روانی و علائم جسمانی نشات میگیرند.
اگر احساس میکنید فردی ممکن است افسرده باشد، سعی کنید یادتان بیاید که این فرد معمولا چطور رفتار میکرده (مثلا شش ماه پیش). رفتارش با شما و دیگران چطور بوده؟ این کار میتواند به شما کمک کند تا بهتر متوجه وجود اختلال افسردگی شوید. اگرچه بعضی از افراد سخت تلاش میکنند تا علائمشان را پنهان کنند، چون احساس شرمندگی میکنند یا احساس میکنند که با همسالانشان متفاوتاند.
بعضی از علائم و تغییرات رفتاری ممکن است بسیار شبیه به رنج و پریشانیِ طبیعی باشند. بنابراین درک تفاوت بین افسردگی و پریشانی یا رنج طبیعی، مثل غم و اندوه، اهمیت دارد. یک سری جنبهها میتوانند به شما کمک کنند تا بهتر بتوانید در مورد وضعیت فعلی قضاوت کنید (تصویر را ببینید).
اگر میخواهید بررسی کنید که آیا نوجوانی که میشناسید ممکن است مبتلا به افسردگی باشد یا خیر، میتوانید به سادگی با پر کردن یک تست برای آن فرد، افسردگی را بررسی کنید:
ارجاع برای مراقبتهای پزشکی
اگر تشخیص میدهید که آن نوجوان دچار اختلال افسردگی است، میتوانید از روانشناس مدرسه درخواست کمک کرده و مشاوره بخواهید (البته در صورت وجود این خدمات). روانشناس اطلاعات دقیقتری در مورد افسردگی دارد. به علاوه، اگر خانواده برای این موضوع مشارکت نمیکند، ممکن است احساس کنید که نیاز به یک رویکرد تیمی دارید تا بتوانید نوجوان را به مراقبتهای پزشکی ارجاع دهید.
در صورت عدم وجود خدمات روانشناسی در مدرسه، میتوانید با خانواده صحبت کنید و پیشنهاد دهید که نوجوان برای ارزیابی و درمان به مراقبتهای پزشکی ارجاع داده شود. بنابراین، آشنایی با منابع مراقبتهای اولیه (حتی خدمات مراقبت سلامت روانی) در نزدیکی مدرسهتان میتواند کارساز باشد. به این ترتیب، میتوانید محل مراجعه را مستقیما به خانواده اطلاع دهید. توانایی اطلاعرسانی به نوجوانان و خانوادههای آنها در مورد اصول اولیه درمان هم میتواند مفید باشد.
